Eva De Roovere
Ben ik nog een zangeres als mijn stem niet meer werkt? Dat denk ik wel, want als ik een optreden moet afbellen omdat ik zo snipverkouden ben dat er bijna geen geluid meer uit mijn keel komt en ik dus niet meer kan zingen, dan vindt de persoon aan de andere kant van de lijn mij nog steeds een zangeres. Misschien begin ik daar zelf aan te twijfelen, maar als er na een paar dagen weer noten op mijn zang zitten, weet ik weer dat ik een zangeres ben.
Tegen een tovenaar die zijn toverkunsten is vergeten, zou ik zeggen: “Trek je tovermantel aan, zet je toverhoed op, roer met je toverstok in de ketel met toverdrank, neem een slok van je toverbrouwsel en lees een pagina uit je grote toverspreukenboek!” Wedden dat die tovenaar snel weer aan het toveren slaat…
Reacties
3 reacties op “Ben je nog een tovenaar als je al je toverkunsten bent vergeten ?”
Een tovenaar die zijn kunsten is vergeet blijft voor mij een tovenaar. Een wiskundige die plotseling niet meer weet hoe hij wiskunde moet doen maar ooit wel een van de beste wiskundigen van de wereld was, wordt nog steeds gezien als een wiskundige. En een voetballer die niet meer kan voetballen omdat zijn lichaam niet meer werkt blijft ook nog steeds een voetballer.
Je moet het dus niet meer per se meer doen maar wel al eens gedaan hebben of bewezen hebben dat je het kan. Je kan het natuurlijk ook afleren, maar dat is iets anders. Ik ben redelijk goed in wiskunde en na de vakantie moet ik ook altijd opnieuw beginnen aan wiskunde. Maar niet meer vanaf het begin. Ik hoef niet meer alles opnieuw te doen van ‘1 en 1 is 2’. Het is niet omdat ik weer moet nadenken of het een beetje trager gaat, dat ik dan een ex-wiskundige ben.
Je blijft dus altijd wat je ooit was. Zelfs als je dood bent. Maradonna bijvoorbeeld is een voetballer, die speelt geen voetballer meer, maar hij wordt nog altijd zo gezien door anderen.
(Rembrandt, 12 jaar)
Voor mij is het simpel. Een tovenaar is een tovenaar maar die is dat niet meer als hij geen toverkunsten meer heeft. Dan is dat toch gewoon een normale mens. Zelfs als anderen hem ook nog zo zien (zoals Rembrandt zegt) is die voor mij eigenlijk geen tovenaar meer. Ik vind dat een tovenaar eigenlijk niet zoveel inspanning moet doen als een voetballer. Met zijn brein misschien wel, maar hij moet toch niet heel de tijd heen en weer lopen. Gewoon zo met je toverstokje zwaaien en dan ‘abracadabra’ zeggen, dat kan ik ook hoor. Een voetballer, die doet tenminste iets. Een voetballer wordt gewoon na een tijd te oud, zodat hij niet meer kan voetballen. Maar het blijft wel in zijn lijf zitten. Dan kan je niet meer zo hoog en niet meer zo rap lopen, maar hij blijft wel een voetballer.
Trouwens, tovenaars… waar zie je die eigenlijk nog? In films zie je die wel, maar ik ben er nog nooit één tegengekomen. Een tovenaar is een ex-tovenaar als hij zijn kunsten is vergeten. Ik denk dat het woord ‘ex’ wel belangrijk is, dat is gewoon duidelijker. Het vertelt iets over wie iemand vroeger was, maar nu niet meer actief is. Als er iemand nieuw is in een dorp en die zoekt een tovenaar en je zegt: ‘kijk, daar woont er één’, terwijl die eigenlijk al lang op pensioen is, dan denkt die misschien dat hij nog steeds kan toveren. En dan zet je iemand op een verkeerd been, wat eigenlijk niet mag. Ex is juister. Ook voor liefjes. Als je ooit een lief hebt gehad en je zet daar geen ‘ex’ voor, dan is het nog steeds een lief. Ja, dat geeft natuurlijk problemen op den duur…
(Omer, 12 jaar)
Ik vind van niet. Als je het niet meer kent, kan je niet toveren dus kan je geen tovenaar zijn. Je moet echt veel spreuken kunnen om te toveren zoals hokus pokus pats en nog veel meer. Als je dat kunt, ben je een tovenaar. (Hanne, 10 jaar)