Rudi Vranckx
Verdriet is iets in jou en de andere. Verdriet is een emotie die jou met de andere en de andere met jou verbindt. Je eigen verdriet neem je mee hoe ver je ook reist of vlucht. Net zoals de ridder in Het Zevende Zegel de dood wil ontvluchten en verschalken met een schaakspel. Het lukt toch niet.
Om verdriet te voelen bij de ander moet je je openstellen. Of die ander uit de poldergrond van de Westhoek is opgestaan of ronddwaalt in de bergen van Afghanistan, de pijn van oorlog, geweld en verlies heb ik overal gevoeld. De code is soms anders, het ritueel verschilt, maar de kiemen worden overal op dezelfde manier gezaaid, in (on)menselijkheid. Dat besef is misschien het allerbelangrijkste dat ik meeneem uit 35 jaar oorlog en verlies overal ter wereld.

Reacties
Één reactie op “Voelt verdriet anders in een land hier ver vandaan ?”
Nee, verdriet ziet er niet hetzelfde uit. Want er zijn grote en er zijn kleine tranen. En soms smaken ze naar zout en soms naar water. (Tijs, 6 jaar)