Caroline Vrijens
Opvoeding is een beetje zoals het maken van een gerecht met verschillende smaken.
Zoet: voor de fijne dingen, zoals de warme knuffels van papa of mama, het spelen met je vriendjes of broer of zus, de complimentjes, de warme choco als het buiten koud is, je knuffelbeer, … Zuur: voor de momenten waarop je valt en je pijn doet, of de momenten dat je iets niet leuk vindt, zoals straf of als iets niet mag. Bitter: voor de lastige dingen die je moet leren, zoals omgaan met teleurstellingen, wanneer je iets probeert dat helemaal mislukt of een vriendje je pijn doet. Zout: voor de regels en afspraken, dingen die je moet doen om te op te groeien, zoals je lessen leren of opruimen. En umami: Dat is de smaak van trots zijn als je iets hebt geleerd of bereikt.
Al deze smaken samen maken deel uit van de toverdrank ‘Opvoeding’. Kinderen kunnen obstakels tegenkomen, zoals angsten, twijfels of tegenslagen, maar juist in die momenten moeten ze kunnen rekenen op de mensen die hen ‘opvoeden’ en ’gidsen’ om veerkrachtig te zijn, door te zetten en te geloven in zichzelf.
Het is belangrijk om te onthouden dat elk kind uniek is en zijn of haar eigen tempo heeft in dat brouwsel. Wat echt telt, is dat we de individuele groei koesteren en het kind helpen om zijn of haar eigen pad te vinden. Opvoeding is een prachtige reis vol verrassingen, ontdekkingen en wonderen.

Reacties
3 reacties op “Waar smaakt de toverdrank ‘opvoeding’ naar ?”
Melk, want je eerste voeding is melk. (Henri, 12 jaar)
Het smaakt zoet en zuur. (Wannes, 11 jaar)
Naar liefde en voorbeeld-zijn. Liefst steeds in dezelfde verhoudingen. Deze standvastige smaak heeft soms het scherpe van wegwijzerpeper en het dorstverwekkende van disciplinezout, maar op de juiste temperatuur – ideaal is nestwarmte – opgediend, staat het garant voor het beste resultaat. (Joris, 59 jaar)